zaterdag 29 december 2007

Even voorproeven... van het nieuwe jaar !

Nog druk bezig met de voorbereidingen van de hapjes voor Oudejaarsavond (we gaan een avondje Kolonisten spelen met Patrick&Astrid, gezworen spelfanaten van in den beginne) begint onze agenda voor 2008 zich ondertussen met rasse schreden te vullen...
Inderdaad, 2008 belooft een spectaculair "kroon"jaar te worden !
Op 23 januari wordt Opa Kilsdonk 85 ! Dat we dit in beperkte kring toch uitgebreid gaan vieren, hoeft géén betoog ! Oma K wordt op 27 februari ook al 83 ! Hopelijk ook een lekker etentje Oma ? We kunnen maar proberen hé...
Op 12 mei nemen we het vliegtuig naar Barcelona om na een paar daagjes citytrippen ter plaatse af te zakken naar la boda de mi hermano Frankie y su guapa Béatriz op 24 mei ! Dat wordt genieten van 't (hopelijk) zonnige Malaga !
En we feesten maar door... Op 19 juni bereikt Harry een gezegende leeftijd van 60 jaar ! Mams volgt trouw zijn spoor door op 10 oktober op dezelfde tram 6 te springen... Dus opnieuw wat ons betreft : Groot Feest !
Eén datum staat échter al meer dan een jaar knalROOD met een grote stip in onze agenda aangeduid : Op 25 november a.s. zijn Opa en Oma 60 jaar getrouwd !!! Alhoewel het bruidspaar er nog niet helemaal uit is hoe we met zijn allen die grote dag gaan vieren, zijn wij ervan overtuigd: we willen er een onvergetelijke dag van maken ! De voorbereidingen zullen weldra beginnen, Opa en Oma, be aware !
Ik ga ervan door, sugar en sweets smeken vanop mijn keukeneiland om verwerkt te worden tot allerhande lekkere spelondersteunende chocoladebommetjes... Receptjes volgen later...
Fleur & Dirk

donderdag 20 december 2007

zondag 16 december 2007

Voor u getest : TIVA in Gent...

Soms is het ook wel weer een beetje fijn om thuis te zijn,...
Gisterenavond hadden we nog eens een gezellig avondje uit gepland met Ellen en Bart, onze absolute soulmates voor elke gastronomische verkenning van het Oostvlaamse horecawezen. Nadat 't Laurierblad na onze vernietigende recensie haar ster kwijtgeraakt is een paar weken geleden (ja, ja, dit was één van de eerste pittige details die een van mijn collega's mij meedeelde bij terugkomst van Down Under) ging onze ontdekkingsreis gisteren richting Patershol, meer bepaald in de Oudburg, om Belgische tapas te gaan eten, het visitekaartje van restaurant Tiva. TIVA is de samensmelting van de namen van Tim en Vera, waarbij Tim instaat voor de bediening en mama Vera de keuken runt...
Terwijl onze mannen besloten om het tapasmenu XL uit te testen (7 koude en 7 warme tapas voor 30 Belgische eurootjes) besloten Ellen en ondergetekende ons te beperken tot de "klassieke" menukaart waaruit we een inderdaad "klassiek" voorgerechtje van kaas- en garnaalkroketjes kozen om daarna met een scampischotel voor Ellen én een rundssteak béarnaise voor mezelf te vervolgen. Jammer genoeg biedt de kaart niet de mogelijkheid om uit méér dan 7 tapas diegene die je lekker lijken te kiezen... Het is te nemen of te laten én dat vonden de vrouwen bijzonder jammer, want er zaten er best een aantal héél lekkere bij...
Zonder daarover in alle details uit te wijden (zie de menukaart daarvoor), werden de koude tapas van het "voorgerecht" door de kritische proeversgilde een héél stuk positiever beoordeeld dan de 7 warme hapjes van het hoofdgerecht. Onze eigen schoteltjes waren goed, maar niet uitstekend én de algehele smaaksensatie die het restaurant op haar website belooft, is niet helemaal aangekomen bij ons. De begeleidende huisgemaakte kroketjes waar ondergetekende zo'n zin in had, bleken niet voorhanden te zijn, maar de gastheer had dit "vergeten" te vermelden zodat ik bij aankomst van mijn bord er tevergeefs naar heb mogen zoeken...
Eindconclusie die wij maakten tijdens een lekkere pot thee, sigaartje en rijstpapje bij 't Oeverloos Eiland (twee deuren verder) : middelmatig lekker, een redelijke 7/10, maar zeker niet zoals de gastheer ons bij vertrek probeerde te vertellen "Tot binnenkort !"

dinsdag 4 december 2007

Back Home... in very cold and rainy Belgium !

Lieve vriendjes en vriendinnetjes,

Nadat we afgelopen zaterdagmorgen in alle vroegte weer voet aan land gezet hebben in het koude, en tot nu toe vooral ook geweldig natte België, moeten we eerlijk bekennen dat het ons moeite kost ons o zo vertrouwde levensritme hier ter plaatse langzaamaan weer op te pakken... Daar waar Dirk het liefst een gat in de dag slaapt, beleeft Fleur tot op heden vooral zéér vroege morgens, hetgeen voor Dirk dan weer het plezierige gevolg heeft dat een warm ontbijtje hem de afgelopen dagen elke morgen welkom heette in de aanloop naar de lange, vermoeiende dag op 't werk...
Inderdaad, we zijn er weer aan begonnen... Uit solidariteit met mijn ventje, én omdat ik géén enkel benul meer had van al mijn paswoorden, afspraken edm, ben ook ik maandagmorgen naar het verre (ahum, dit is natuurlijk zéér relatief) Brussel afgereisd (toen nog) kwiek en wél om er met hernieuwde energie terug in te vliegen... Alles OK, ... tot net na de middag ! Ik moet eerlijk bekennen dat ik het moeilijk had mijn ogen open te houden,...het jetlagmonster heb ik helaas niet ter plaatse kunnen achterlaten én ik vrees dat ik nog wel een paar daagjes nodig zal hebben om deze te overwinnen. Gelukkig zijn er dan de behulpzame collega's, allemaal (hopelijk) blij je nog eens te zien, die door het doorgeven van telefoons, mails en natuurlijk een hoop heerlijke dossiers je de dag proberen door te helpen, ja, zelfs voor het wakker houden door een stevige por kan ik op mijn dames rekenen, zeker als het even moeilijk gaat, hetgeen maandag toch zeker het geval was... Man, man, man, alles is precies terug wennen: het rennen naar de trein, de koude wind als je de metro uitkomt, de roltrap die voor de zoveelste keer niet werkt, de vertrouwde Cola Light automaat voor het nodige geestrijke vocht in de morgen... En iedereen maar vragen of je niets gemist hebt daar ter plaatse...
Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat we niet veel gemist hebben... We hebben vooral veel tijd samen doorgebracht, en dankzij de blog toch het gevoel gehad dat jullie met ons contact hielden, ieder op zijn eigen manier... Door het lezen van jullie berichtjes voelden we ons daar evenzeer als hier "thuis", op een andere manier, maar daarom niet minder aangenaam...
We hopen dan ook dat de terugkeer van deze reis niet het einde van onze avonturen op deze blog betekenen,... regelmatig zullen we jullie op de hoogte houden van de spannende, ontspannende en andere activiteiten van de familie Logghe-Kilsdonk...
Blijf ons vooral volgen, en aarzel niet jullie reacties achter te laten ! Nog eens dank je wel voor alle leuke, lieve, dagdagelijkse mailtjes en kattebelletjes die we de afgelopen weken ontvangen hebben, ze werden en worden bijzonder geapprecieerd !
U hoort nog van ons,
Fleur en Dirk